Marchew

marchew_14 Marchew znana jest ze swoich właściwości leczniczych i kosmetycznych. Warto poznać jej dobroczynne właściwości.
Z czego składa się marchew? 90% marchewki to woda, 7% to składniki odżywcze, w tym węglowodany, białka, tłuszcze, celuloza. Pozostałe 3% stanowią składniki mineralne (potas, sód, wapń, fosfor, siarka, magnez, żelazo, mangan, miedź, cynk, kobalt), witaminy (A, B1, B2, B6, C, E, H, K, PP), kwas foliowy, inozytol, a także związki siarkowe, kumaryny, alkaloidy i pektyny. Marchew jest wspaniałym warzywem z uwagi na wielość witamin i składników odżywczych jakie posiada. Jej charakterystycznym znakiem rozpoznawczym jest wysoka zawartość prowitaminy A –czyli karotenu. Oprócz niego w marchewce można odnaleźć również witaminy: B1, B2, B3, B6, C oraz E. Z walorów tego warzywa korzystają nie tylko mistrzowie kuchni, ale także rynek kosmetyczny. Niepozorna marchewka jest bowiem jednym z najchętniej wykorzystywanych składników w produktach pielęgnacyjnych.

Cebula

14a Cebula zawiera witaminy: A, B1, B2, B6, C, E, K, PP, cenne dla zdrowia minerały: potas, wapń, sód, żelazo, mangan, cynk, fluor, jod, miedź, kobalt, karoten, kwas foliowy, saponiny, flawonoidy, glikozydy, kwercetynę. Cebula jest niskokaloryczna 100g to tylko 35 kcal. Pod łuskami cebuli kryje się fosfor, magnez, siarka, cynk oraz krzem, a wiec minerały wzmacniające ogólną odporność organizmu na różne infekcje i choroby. Dzięki temu warzywo to podnosi odporność organizmu na różne infekcje i choroby, poprawia trawienie, obniża cholesterol i poziom cukru. Cebula prawie w żadnej postaci nie traci wartości leczniczych, z wyjątkiem jednej tylko – smażenia na smalcu bez pokrywki. Cebula ma ogromne znaczenie w żywieniu, lecznicze właściwości cebuli występują pod każdą postacią jej spożywania. Oczywiście najzdrowsza jest cebula zjadana na surowo, poszatkowana, dodana do surówki czy sałatki, skropiona olejem, ale również po ugotowaniu, pieczeniu, smażeniu, marynowaniu wciąż posiada czynne substancje zdrowotne i nie traci właściwości leczniczych.

Fasola

fasola_6Fasola jest cennym źródłem białka, witamin (A, B, E, PP) i minerałów (wapń, magnez, cynk, fosfor, żelazo). Posiada właściwości zasadotwórcze, co przy obecnym trybie życia i diecie, bogatej w produkty przetworzone, ma bardzo duże znaczenie. Warzywa strączkowe od dawna cenione były ze względu na wysoką zawartość białka i ważną rolę, jaką pełniły w żywieniu całej populacji. Białko fasoli jest zasadotwórcze, w związku z czym pozwala zachować równowagę kwasowo-zasadową organizmu. Fasola zmniejsza wydzielanie kwasów żołądkowych. Dlatego też jest szczególnie cenna dla osób cierpiących na nadkwasotę i zgagę. W Polsce występują dwie odmiany fasolki szparagowej: żółta, która charakteryzuje się kremowym, delikatnym smakiem, i zielona, która jest bardziej wyrazista w smaku. Ponadto zielona szparagówka zawiera więcej witaminy A i kwasu foliowego niż żółte strączki fasoli, dlatego jest zalecana kobietom w ciąży, cukrzykom, a także osobom z niedoborem żelaza. Fasolę gotujemy bez przykrycia (ubytek wody uzupełniamy wrzątkiem), żeby ulotniły się szkodliwe związki chemiczne.

Sałata

salata_10Właściwości sałaty pozwalają wzmocnić system nerwowy, poprawiają trawienie i odkwaszają. Sałata dostarcza kwasu foliowego i witamin z grupy B, witamin E i C, potasu, żelaza, manganu, magnezu, kwasów organicznych. Amerykańscy badacze dowiedli, że jedzona regularnie sałata działa uspokajająco i nasennie. Sporą porcję warzywa podawano codziennie do ostatniego posiłku starszym osobom, które miały kłopoty z zasypianiem. Po kilku miesiącach problem zniknął. W sałacie znajdziemy również witaminy – A, wit. B1, B2, B6 i PP (w różnych ilościach w zależności od gatunku). Zawartość tylu cennych składników w sałacie sprawia, że warto ją jeść w okresie wzmożonego wysiłku intelektualnego gdyż usprawnia pracę układu nerwowego. Najwięcej wartości odżywczych mają sałaty ciemne i mocno wybarwione na zielono, czerwono lub brązowo, jednak trzeba pamiętać, by jeść je świeże, ponieważ więdnąc, tracą witaminy i minerały.Oprócz wymienionych składników sałata zawiera również związki czosnkowe, kwas moczowy i tlenowy, olejki eteryczne i inne przeciwutleniacze.

Seler

seler_3Nasiona selera posiadają właściwości lecznicze i zawierają wiele składników odżywczych. Seler korzeniowy należy do najmniej kalorycznych warzyw, zawiera tylko 7 kcal. Ponadto, w swoim składzie ma  aż 86 cennych składników potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu. W  selerze  znajdują się  fantastyczne substancje czynne odpowiedzialne za zdrowotne właściwości warzywa, czyli flawonoidy, furanokumaryny. Flawonoidy są związkami roślinnymi, które mają silne działanie przeciwzapalne, antyoksydacyjne (antyutleniające), uszczelniające na naczynia krwionośne, rozkurczające i moczopędne. W selerze ukrytych jest aż 86 składników odżywczych. Niezależnie od odmiany selera, w każdym znajdują się: witamina A, witamina E oraz witamina C. W selerze naciowym witaminy C jest więcej niż w bulwiastym. Seler to warzywo, które najczęściej kojarzy się z dodatkiem do zupy. Niepozorna, niezbyt piękna, porowata bulwa, której zapach nie jest dla wszystkich miły i przyjemny. Jednak seler kryje w swoim wnętrzu nie przez wszystkich doceniane dobro.

Brokuły

brokulyBrokuły nie tylko mają mało kalorii, ale również nie zawierają w sobie tłuszczu, ani cholesterolu. W ostatnich latach brokuły zostały okrzyknięte jednym z najbardziej pożywnych i zdrowych warzyw. Witamina K, która również znajduje się w brokułach pozwala uniknąć tworzenia się zakrzepów w naszym organizmie. Brokuły, inaczej zielony kalafior lub kapusta szparagowa, posiadają wyjątkowe właściwości i wartości odżywcze, co czyni je jednymi z najzdrowszych warzyw na świecie.  Dziś, dostępne przez cały rok – zarówno świeże, jak i mrożone – coraz częściej goszczą na naszych stołach. Brokuły to cenne źródło witaminy C – zaledwie 200 g warzyw całkowicie pokrywa dzienne zapotrzebowanie człowieka na tę witaminę. Roślina ta jest zasobna także w sole mineralne, takie jak wapń, fosfor, żelazo, siarka i potas oraz witaminy (między innymi A, B1, B2, PP). Jest bogata w magnez, niezbędny między innymi do prawidłowego funkcjonowania serca i przewodzenia impulsów nerwowych.

Kalafior

kalafiorKalafior jest niezwykle cennym warzywem ze względu na swoje walory dietetyczne. Ta bogata w liczne wartości odżywcze roślina, podobno została sprowadzona do Polski przez królową Bonę Sforza. Kalafior jest jednym z bardziej wartościowych warzyw, a to dzięki dużym ilościom witaminy C, prowitaminy A, witamin z grupy B oraz witaminy K. Zawiera również kwas nikotynowy, pantotenowy oraz olejki eteryczne, głównie zawierające siarkę, którym kalafior zawdzięcza charakterystyczny zapach wydzielający się podczas gotowania. Kalafior, choć niepozorny, jest jednym z bardziej wartościowych warzyw. Jest zasadotwórczy. Kalafior jest cenionym warzywem dietetycznym, najlepiej trawionym ze wszystkich kapustnych, mrożony niewiele traci ze swoich właściwości odżywczych. Kalafior obfituje w naturalne związki, które wspomagają nasz układ odpornościowy. W kalafiorze stwierdzono obecność sulforanu pobudzającego enzymy o działaniu przeciwnowotworowym. Najbardziej korzystne jest spożywanie go na surowo lub blanszowanego, wtedy zdecydowanie jest skarbnicą minerałów i witamin.

Groszek

groszekGroszek jest świetnym źródłem błonnika i białka. Jest lekkostrawny i dobrze wpływa na pracę układu trawiennego. Bogaty jest także w inne składniki mineralne, takie jak: magnez, wapń, żelazo, kobalt, fluor czy sód. Nie brakuje mu też witamin z grupy B (pozytywnie wpływających na układ nerwowych), witaminy E oraz C. Groszek zebrany w fazie dojrzałości mlecznej, kiedy nasiona są już w pełni rozwinięte, ale nadal miękkie i bardzo soczyste, zawiera najwyższy procent cukru. Słodkie odmiany grochu są szczególnie przydatne sportowców i osób o aktywnym trybie życia – dostarczają organizmowi energii, wspierają regeneracje ciała, pomagają radzić sobie ze stresem fizycznym. Świeży groszek, a także groszek wraz ze strąkiem (są takie odmiany jadalne), najlepiej jest jadać na surowo. Są nieporównywalnie bogatsze w witaminy i sole mineralne, a także łatwiej strawne niż groszek z puszki, mrożony, a szczególnie groch suchy, gotowany. W Polsce występuje groch zwyczajny uprawiany jako warzywo, czyli groch zwyczajny typowy, oraz jako roślina dziko rosnąca – groch zwyczajny polny. Groch uprawowy wysiewa się do gruntu bardzo wczesną wiosną.